Gül Dağıtırdın

Bir Mart günüydü
Azrail’den hesap sorduk ilk defa
Ruhumuz tutuştu kardeşim
Yüce Tanrım affetsin bizi.

Bembeyazdı, kefen gibi Keş dağı
Ağladı peygamber çiçekleri
Öfkemizin tek amiliydi kardeşim
Koca bir demir yığını.

Gül dağıtırdı insanlığa
Ümit çağlardı içimizde
Güneşe ahbaplık ederdi, kardeşim
Güvercindik, öksüz kaldık.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.