Leyla Aya Dönmüş Yüzünü

Leyla bir kere aya dönmüş yüzünü
gözleri son dördünden dönerken
ve kitabın ortasından konuşurken
bu güzellik tanrıçalara bile fazlayken
harami kesilmiş hala yorgun kalbim
onda Helen ışıltısı
ben de Paris gibi sebebiyet varken

Leyla saçlarını geceye yatırmış
aylı bir gülüşü yüzünde taşırken
geceleri talan etmeyi beceren ben
eteklerine çiçekler dikmeye niyetlenmişim
niyet dedimse
asırlık bir savaş sonrası için
aynada yüzüme bakmak gibi

Leyla dilese sesinde çiçek bile yetişir
dilese benimle konuşan uykular
sesiyle titreşen sular
kuşları kıskandıracak kanatları olur
yalnızca gülmekle mükellefmiş gibi
kutsal şehirleri kıskandırırcasına
gülmekle mükellef

bir kadın bin savaşın çıkış anahtarını
böyle iki dudağı arasına asar
Leyla muteber bir kudretle dilese
iki dudağı arasına kıble ya da yaşamak sığar

Alperen Alparslan Gözen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.