Bertaraf Sevdalar

Yakut gözlerinden cüda rotasız bir gemi, notasız bir senfoniyim dûzah yalımında.
Ağlayan çocukların yaralı diz kapakları gibi,
Maverayı seyreden yaşlıların boşa geçmiş ömrünün son hüznüyüm.
Yapmadığım her iyiliğin suçlusu, 
Tiyatro mahkemelerin nihai hükmüyüm.
Urefadan gayrı vicdan yok mudur?
Denizime inen en asil huzmelerin mecmuundan bir yakamoz kıvrılışı,
Omuzdan baş söken en keskin kılıçların kınından sıyrılışısın.
Şanlı devrimlerin ulvi sloganlarındaki ekmek ve özgürlük gibi aziz,
Habil’in can verdiği taştaki kan gibi temizsin.
Zatından gayrı yâran yok mudur?
En kalender mintanı, en görkemli abiyeyi giydirdiler bu fakire,
Dildâr-ı zülfünü ruhuma kuşanmadıkça üryanım.
Ebedi değil sadece mihmanım.
Biçare kavuşma ümitlerim gibi boş, kirpiklerinin zulmetinden sinesi delinmiş gibi perişanım.
Masivadan gayrı hicran yok mudur?
Zatımdan gayrı giryan yok mudur?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.