Dirilmek Yeniden

Haykırdım gölgesini büyük sayan mağrur duvara,

Yankılarını dinledik,

Mezar taşları arasında gezinen haddimin.

Delilik vehmiyle kıvrılan yağmura şiirler okuduk,

Oralı olmadı gökyüzü,

Uykuya daldı o esnada.

Ve kurşuni böğürmelerinde,

Anakronik bir fabrikayı andıran

Öfkemi çoğalttım an be an dünyaya.

Mumlar yaktım ve aradım.

Güvercin kanatlarında yapraklar,

Yaşamak gibi heyecanlı bir tıpırtı olurdu bana,

Fakat hapsedemedim bir kırlangıcı göğüs kafesime,

Utançlar gezdirip kızlarımı kustum,

Her şeyi işittim şu kısacık hayatta,

Şahidim bu dünya bıçkın bir meseledir,

İnsanlık halidir diyemedim.

Uzaklardaydın ey kalbim,

Ben cenk meydanında,

Savaş görmemiş bir erdim, titredim.

Bana yaşamak düştü çarkların gövdesinde,

Demir kapılarla hesaplaşmaktan,

Omzun çürümelidir derdi ustam,

Kapıyı tarumar etmemek adına direndim.

Başardım ve karşınızdayım işte ,

Güneşin doğması gibi yeniden dirildim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.